Thursday, November 24, 2011

Namaste

Zeynep'in sözlerinde başlayan bir yolculuktu aslında bu. Yılllar önce (2006 mıydı?) baslamış bir düş. Herşeyin kalpten bakıldığında gerçekleşebilecegini de o öğretmemiş miydi bana? Bir de buradan teşekkur etmek isterim o harika kadına, öğrettiği, gösterdiği tüm herşey için.

Nihayet gerçek oldu benim düşüm ve kalpten gülümseyen insanların ülkesine namaste (merhaba) dedim. Boğazıma oturan hıçkırığın sebebi başkaydı, çok başka. Yaşadığım ülkede bu harika insanların durumunu düşününce, başım döndü. Sonra bir el uzandı, su verdi. Yine bir gülümseme, su gibi.

Namaste!








Nepal - Kasım'11
Nikon D90 & Nikon N80

10 comments:

  1. anıarın yeri bambaşka belli ki. bir merhabada bizden olsun efendim;

    namaste!

    ReplyDelete
  2. Namaste efendim ;) hosgeldiniz!

    ReplyDelete
  3. hepsi cok guzel! cok! donup donup bakiyorum

    ReplyDelete
  4. başka bir kültürde aynılaşmak.
    =)

    ReplyDelete
  5. sahane! Ozellikle kupeli kadin ve guvercinli cocuk! :) Eline saglik Yagmur'cum.

    ReplyDelete
  6. namaste :) gittiniz en sonunda demek. brava :)

    ReplyDelete
  7. Ayrılamıyorum bloğundan...çok güzel yazıyorsun.

    ReplyDelete

blu

geçen gün yine geçen güne gittim de geldim.