Wednesday, January 25, 2017

kocaman kocaman























ağaçların arasında yağdıkça kalınlaşmış karlara bata çıka bir eğlenceye dönüşmüştü gün ve neşe, ince bir rüzgar ıslığına dönüşmüş etrafımızda dolaşıyordu. Kırmızı burunlarımıza giysilerimiz yoktu belki ama güldükçe yayılan bir enerji vardı ve bize ısı üretiyordu. Yavruşkam isminin baş harflerini kalplere ekleye ekleye okumayı öğrenmek istiyordu fakat soğuk tüm bu isteği kesiyordu.  Kardeşim ve onun dayısı bize hep hep hep neşe getiriyordu, en en en güzel anılarımız kaydediyordu. Onun yanında pazar günü sakinliğinde pijamaları çekmiş çizgi film izler gibi hissediyorduk. O gidince ev bize küsmüş gibi hiç ses çıkarmıyordu. İşte bunu hiç sevmiyorduk. Tüm kış belki de bu günü hatırlayacağız bahar gelip çiçeklerden karlar yağana kadar.

2 comments:

  1. Fotograflar harika, bakmaya doyamadim. Hemencecik usuyorum ben sogukta ama kari cok seviyorum :) Birlikte guzel anlariniz bol olsun. Opuyorum kocaman kocaman :)

    ReplyDelete
  2. hafif güneş de çıkınca çok sevimli oluyor ama gölgede elinde terlikle bekliyor soğuk adeta. bütün baharlar iyidir ama değil mi?:) öptük kocamanlı

    ReplyDelete

blu

geçen gün yine geçen güne gittim de geldim.