Tuesday, February 14, 2017

Akşam yemeği


                                                                            Öykü Günü
Bugün Nur ile iki değil bin lafın belini kırdık telefonda. Sesler ne özel. Hemen karşımda yerini alıverdi tüm bunlar olurken. O üst geçitten bakarken  kaderlerimizin hızını mı ölçmüştük de sonrasında yediğimiz horoz şekeri tatlı bir an kederli bir havaya katılıp gitmişti. El bile sallayamamıştık belki de. Geçmiş gün, ağrısı başka hızı başka bellekten çıkması ise çok güç neredeyse.

Kırmızı kameram mantomun cebine sığacak boyutta. Bugün buna sevinilir işte. Ellerim ayazı fazla kaçmış soğukla münakaşaya bile girmeyecek. Adımlar hızla okula yönelenecek. Baş aşağı düştü, pencerede kendini görmemeyi seçti. Yine de kendine  yönlenmiş merceğe ön dişlerinden gülümsedi.

peynir. bulut. dal: akşam yemeği.

No comments:

Post a Comment