Friday, March 17, 2017

İskele bir gemi, ben kaptan, rüzgar yelken











Mart'17
Göynük, Çubuk Gölü
Yürümemize yetecek kadar güneş neşemizi bulacak kadar rüzgarlıydı geçen hafta o gün. Bugüne bakınca tuhaf geliyor; çatılar bembeyaz.
 BD bizimle yürümek istemediğini, yorulacağını söyleyip evde kalmak istiyor. Bu duruma seviniyoruz ne yalan diyeyim. Birbirimizin sessizliğine saygı gösterip yürüüyoruz. Kesintisiz yürümeyi özlemişiz. Zamanın o günkü bize tanınmış sakinliğinin tadını çıkartıyoruz. Sarı çiğdemler sapsarı bir yol döşemişler ormana doğru. Rüzgar pencerelerden girip koştura koştura bir gıcırtıyla dışarı çıkıyordu. Araya giren sessizlik biraz ürpertiyor bizi. Koşarak aşağıya iniyoruz biz de. İskelenin üzerinde su başımı döndürüp beni hareket ettiriyor. İskele bir gemi, ben kaptan, rüzgar yelken, yol alıyoruz. Huzur düdüğünü öttüre öttüre akşama yaklaşıyor.

No comments:

Post a Comment