Showing posts with label children portraits. Show all posts
Showing posts with label children portraits. Show all posts

Monday, December 12, 2011

Ruhu Nepal'de Kalmışlar

Biriyle tanışıyorsun, laf ordan burdan açılıyor Nepal'e geliyor, Nepal başka bir kapı açıyor, İsmet Özel adı geçiyor, bir bakmışsın şiiri okumaya başlamışşınız. Sen şaşkın, o şaşkın. Yüzlere yayılan o huzurlu gülümseme ile Namaste.

Ozamandan beri edilen tek dua; Allah'ım güzel insanlarla karşılaştır, tıpkı Nepal'deki gibi ' oluyor.








...
Haytanın biriyim ben, bunu bilsin insanlar
Ruhumun peşindedir zaptiyeler ve maliye
Kara ruhlu der bana görevini aksatmayan kim varsa
Laboratuvarda çalışanlara sorarsanız
Ruhum sahte
Evi Nepal'de kalmış
Slovakyalı salyangozdur ruhum
Sınıfları doğrudan geçip
Gerçekleri gören gençlerin gözünde.
Acaba kim bilen doğrusunu? hatta ben
Kıyı bucak kaçıran ben ruhumu
Sanki ne anlıyorum?

Ola ki
Şeytana satacak kadar bile bende ondan yok.
Telâş içinde kendime bir devlet sırrı beğeniyorum
Çünkü bu, ruhum olmasa da saklanacak bir şeydir
Devlet sırrıyla birlikte insanın
Sinematografik bir hayatı olabilir
O kibar çevrelerden gizli batakhanelere
Yolculuklar, lokantalar, kır gezmeleri
Ve sonunda estetik bir
İdam belki!
Evet, evet ruhu olmak
Bütün bunları sağlayamaz insana.
...

İsmet Özel

Saturday, November 26, 2011

Nepal - Ufak Bakışlar


Bazılarının gözünde bir Çinli kadar yabancıydık, düşmandık.


Bazıları cipsini paylaştı, yetmedi gitti tabure getirdi, kendince rahat ettirdi beni.


Bazıları çok, çok şanslıydı. Bu çocukların hepsi mutluydu. Herşeyin karşılığı kocaman bir öpücüktü yüzlerine konan.


Bazıları ağlamak üzereydi, 'namaste' dedik yolumuza devam ettik.


Bazıları çok çapkın. Kaç takla attı ilgiyi üstüne çekene kadar.


Bazıları sokakta büyürdü, doğruydu. Ailesi bi yandan pirinç hasatıyla uğraşıyor bir yandan da onlarla.


Bazıları iyi niyetler besliyordu, yaşıyordu, yaşatıyordu.


Bazıları ispiyoncuydu;) şu en arkadaki ufaklık önce poz verip sonra annesine beni şikayet etti. annesi de tuttu, bir daha çek dedi, oh olsun ona :)

Thursday, November 24, 2011

Namaste

Zeynep'in sözlerinde başlayan bir yolculuktu aslında bu. Yılllar önce (2006 mıydı?) baslamış bir düş. Herşeyin kalpten bakıldığında gerçekleşebilecegini de o öğretmemiş miydi bana? Bir de buradan teşekkur etmek isterim o harika kadına, öğrettiği, gösterdiği tüm herşey için.

Nihayet gerçek oldu benim düşüm ve kalpten gülümseyen insanların ülkesine namaste (merhaba) dedim. Boğazıma oturan hıçkırığın sebebi başkaydı, çok başka. Yaşadığım ülkede bu harika insanların durumunu düşününce, başım döndü. Sonra bir el uzandı, su verdi. Yine bir gülümseme, su gibi.

Namaste!








Nepal - Kasım'11
Nikon D90 & Nikon N80

Thursday, March 17, 2011

Thursday, December 16, 2010

T.


Dünyayı elinde döndüren çocuklar, çocukları elinde döndüren dünya. dan dan dan.

Mart' 07
Boyabat

blu

geçen gün yine geçen güne gittim de geldim.