Showing posts with label portre. Show all posts
Showing posts with label portre. Show all posts

Thursday, September 29, 2016

göl.ge




Eylül' 16
Eymir Gölü
Sadece işi zorlaştırıyorum. Tek yapmam gereken oysa, bir ağaç gibi yaşamak: gövdesi uzun, yaprakları geniş ve yukarı bakan. Bazen de gölge olabilmeli, geçen geçsin farkında bile olmadan. Bunca göz, canımı sıkmasın artık. 
Şimdi kızımı almaya gideceğim. Sarı ağaçların kapladığı merdivenlerde bir fotoğrafımı çekmesini isteyeceğim. Bu günü hiç unutmak istemiyorum.

Tuesday, July 10, 2012

Saturday, November 26, 2011

Nepal - Ufak Bakışlar


Bazılarının gözünde bir Çinli kadar yabancıydık, düşmandık.


Bazıları cipsini paylaştı, yetmedi gitti tabure getirdi, kendince rahat ettirdi beni.


Bazıları çok, çok şanslıydı. Bu çocukların hepsi mutluydu. Herşeyin karşılığı kocaman bir öpücüktü yüzlerine konan.


Bazıları ağlamak üzereydi, 'namaste' dedik yolumuza devam ettik.


Bazıları çok çapkın. Kaç takla attı ilgiyi üstüne çekene kadar.


Bazıları sokakta büyürdü, doğruydu. Ailesi bi yandan pirinç hasatıyla uğraşıyor bir yandan da onlarla.


Bazıları iyi niyetler besliyordu, yaşıyordu, yaşatıyordu.


Bazıları ispiyoncuydu;) şu en arkadaki ufaklık önce poz verip sonra annesine beni şikayet etti. annesi de tuttu, bir daha çek dedi, oh olsun ona :)

Thursday, November 24, 2011

Namaste

Zeynep'in sözlerinde başlayan bir yolculuktu aslında bu. Yılllar önce (2006 mıydı?) baslamış bir düş. Herşeyin kalpten bakıldığında gerçekleşebilecegini de o öğretmemiş miydi bana? Bir de buradan teşekkur etmek isterim o harika kadına, öğrettiği, gösterdiği tüm herşey için.

Nihayet gerçek oldu benim düşüm ve kalpten gülümseyen insanların ülkesine namaste (merhaba) dedim. Boğazıma oturan hıçkırığın sebebi başkaydı, çok başka. Yaşadığım ülkede bu harika insanların durumunu düşününce, başım döndü. Sonra bir el uzandı, su verdi. Yine bir gülümseme, su gibi.

Namaste!








Nepal - Kasım'11
Nikon D90 & Nikon N80

Wednesday, November 25, 2009

birileri


Ha bugun ha yarin! Gunler gectikce herseyden parca parca uzaklasmama gecen haftasonu dur diyebildim. Bosverdin mi bir kere sonu gelmeyen bir bosvermislik sariyormus herseyi. Sukur bunu da ogrendik gec olmadan. En sevdigim varmis. Fotograf varmis. Kelimelerin yaziya dokulmedigi yerde onlar konusmus.







Guzel seyler olmus. Deniz'le Salih gelmis mesela. Hos da gelmisler. Texas'i nasil da aydinlatti gulusleri.